Kanuni olmak vardı şimdi cephelerini ele geçirmek için.
Tarumar etmek basılmamış topraklarını,
Hatta alıp gitmek seni huysuz atımın heybesinde saklayarak,
Bir damla suya hasret kalıp, senin önüne nehirleri sunmak,
Dolunayın denize vuran ışığında, saçlarına kiraz yaprakları takmak,
Etlerimi liğme liğme edip, yaktığın ciğer köşkümde karnını tıka basa doyurmak,
Senin kollarında vermek vardı canımı
Son nefesimi didarına üfleyip Rabbimin huzuruna çıkmak,
Ah benim yüzündeki benlere ayrı sevdalandığım,
Dudak kıyında olmak vardı, saatim hep aynı yerde durduğunda,
Koynunda, sana doyamadığım şu dünyadan ayrılmak vardı şimdi,
Olmadı...
Peki;
"Neden olmadı?"
©secilcetin
S