Herşey senin yüzünden baba.
Bana vermen gereken sevgiyi veremediğinden.
Sevgini gösterecek benliğini benden sakladığından.
Sessizliğinden, bencilliğinden.
Elimden tutup, beni bir parka götürmekten aciz olmandan.
Mutluluğuma değil, acılarıma evet demenden.
Bana masal anlatmadığından mesela.
Yalandanda olsa, bana bir masal anlatmadığından.
Belki olsaydın yanımda.
Belki o zaman, boyumdan büyük adamlara bağlanmazdım.
Seninle kuramadığım hayalleri,
beni senden de kıran adamlarla kurmazdım.
Hatıraları onlarla biriktirmezdim.
Kızının saçlarını örseydin bir kerecik de olsa.
Kesmezdim saçlarımı.
Elimden tutup, geçicek deseydin,
Pürüzlü görmezdim belki ellerimi.
Anlasaydın, seni çok sevdiğimi.
Tuz buz olmazdık şimdi böyle.
Hala da sevdiğimi, ihtiyacım olduğunu.
Bilseydin çaresizliğimi.
Bilseydin yalnızlığımı.
Herşey senin yüzünden işte.
Bunlar, bu sensizliğim, onsuzluğum.
Ona olan muhtaçlığım.
Senden ötürü baba.
Senden ötürü.
~Pelik örgülü
©yıldızlara
Y