sefa23.21 & birteksen ortak kalemden
Yolculuğum, seninliğimin doruklarınadır
Ne biter adımlarım
Ne yavaşlar sana uzanmışlığım
Ne de bir çocuk umuduna sığınmışlığım tükenir,
Dizlerimin yorgunluğunda.
Ah bir bilsen sözlerinin yumuşaklığını
Dizlerinde öldürdüğüm onca yorgunluğu
Anlatır mı sana olan aşkı mı
Kuşatsan sensiz selamladığım sabahımı
Umudun en yalansız filizi gibi
Yeşersen gökyüzünün akıl almaz mavisinde
Gülsen...
Bir maviye sığmazki o eşsizliğin
Seni ezberlemek
Seni bilmek
En çokta seni sevmek
En saf halidir sevgimin
Dedim ya,
Ölüm gülüyorsun
Sevginin saflığına bir sonsuzluk gülü
Baharca geliyorsun
Doyumsuzca
Bencilce
Çokça da umursamazca
En çok bunu sevdim
Beni en güzel seven seni
Ve gururumu yıldızlara satıp
Özgürce ahkâm kestim sensizliğe
Sevmen, sevmem
Isyandır klasiğe
Klişe değildik biz
Bir başka sevdik
Kavuşamayanlarım hikayesi gerçek bir aşk değildi ki
Hapsolmuş bir aşktı bizimkisi
Hem de esaretin en umut tonu
Beyninin içindekilerden Amansız ve sorgucu
Tepeden tırnağa senleşmiş devrimle
©birteksen
B