Dokuz ay oldu senôra, tam dokuz ay.
Belki bir çocuk doğdu şimdilerde,
Bin çocuk öldü belki.
Sen gelmedin senôra, sen gelmedin.
Bu dokuzuncu ay beni öylece bıraktığın
Hayalin artık yetmiyor senôram
Gül yüzün siliniyor usulca dimağımdan
Her kıvrımı terk ediyor beni, çaresizim
Senden sonra aklar düştü saçlarıma
Korlar düştü içime, kimselere diyemedim Yüzümden yaşlar süzülen geceleri
Kimselere diyemedim senôram, diyemedim.
Bu hasret bana çok ağır geldi senôram
İki büklüm oldum, kıpırdayamadım
Ne olursun dön senôram,ne olursun
Boğuluyorum, nefes bile alamıyorum
Bu ruh terk etmeden bedeni
Sessizce çık gel senôram
Bir bahar güneşi ile gel
Bir acem türküsü ile gel
Ne olur gel...
01.35
©yuusf
Y