Bir hayalet gibi dolanan peşimde
Ne zaman unuttum desen beliriveren eşikte
Sensin
Hatıraları yaktığım ocağı söndüren
Bu ocağa güç veren gönlümü alevlendirdi
Sensin
Gökyüzüme anlam katan
Güneşime renk veren
Sensin
Bu beden her gün bitkin
Her gün yeniden ölürken, hissiz
Ve yine her gün Sensiz
I