Yanımda oturmaktasın sonsuz bir sonbaharda
Zihnimde yüzünü anımsamaya çalışıyorum
Aradan yıllar geçse bile sevgilim
Sensiz her yıl biraz daha ölüyorum
Güneş gözümü kamaştırıyor, unutuyorum
Bir an da olsa huzura eriyorum
Acaba göreceğim son bahar mı diyorum
Sensiz her bahar biraz daha ölüyorum
İnsan içine karışmak hoş geliyor
Belki de yalnızlığımı unutmak istiyorum
Her gece yalnız kaldığımda hatırlıyorum
Sensiz her gece biraz daha ölüyorum
Sensizliğin korkusu sessizlikte yankılanıyor
Hatırlamak sessizlikte kolaylaşıyor
Her nefesimde ciğerim parçalanıyor
Sensiz her nefeste biraz daha ölüyorum
Düşlerimde ışığın yavaş yavaş sönüyor
Belki de karanlığını hatırlıyorum
Uyandığımda hepsi bitsin istiyorum
Ama
Sensiz her düşümde biraz daha ölüyorum
©birsarhoş
B