Sessizlik bedenimi esir alırken ,
Yanlızlığa yapılan seferde yine esir düştü gözlerim gözlerine...
Ellerimde unutulmuş bir yaşanmışlığın izleri var...
Hayal kırıklıklarım gömleğine sinerken,
Ben güşlünün en acımasız işkence şekli olduğu kanısındayım..
Kahve gözlerin gecenin etkisiyle bir kat daha koyulaşırken,
Bir hüzün rengi daha katılıyor geceye...
Ellerim yine boş...
Yine sensiz geldim kadere yolculuktan...
Dirilen hayaller bedevi bahtsızlığıyla suya düşüyorlar...
Umut parçalarımın başına kargalar toplanmış,
Yıkılmışlıklarım karşısında boynum bükük..,
Gelecek hayallerimin bahtsız sonunu izliyorum...
©vavelyali
V