Tâbibler derdime çaresiz kaldı
Dermanlar yaramı sarmıyor sensiz
Evliya asfiya duâya aldı
Niyâzlar kabulu bulmuyor sensiz
Döküldü yaprağım gülüm kuruyor
Lâl olan bülbüle sûkut susuyor
Elimde kalemim kanlar kusuyor
Şiirler vuslâtı yazmıyor sensiz
Ruhum perperişan bedenim cansız
Gönül hasretin de kaldı vatansız
Gitmekten korkarım dinsiz imânsız
Dilim şehâdete varmıyor sensiz
Haddi hesâba gelmez çilem de figân
Huzurun üstüne kuruldu virân
Söndü kandillerim fitilsiz çıram
Günüm aydınlığı vermiyor sensiz
Ey şule bakışlım mehpâre yüzlüm
Kalmadı sözümde hilâfım gizlim
Nezdin de verilsin kesilsin hükmüm
Karar nihaiye ermiyor sensiz
Murat Çakıroğlu
©şair_nihai
Ş