Ben Sulhi sensiz,
bir kabusta gibiyim her yer bana çok sessiz.
İşte buyum sensiz ben,
sanki hayatta değilim sen yokken.
Bir zamanlar sendin beni güldüren,
etkilerdin beni derinden.
Oynatırdın aklımı yerinden,
en iyi sen anlardın halimden.
Ne sensiz ben olabilirim ne bensiz sen,
vazgeçemeyiz birbirimizi sevmekten.
Hatırla biz bir bütündük eskiden,
bize yoktu imkansız,biz aşıkken.
Herşeyin bir sonu vardır demişler,
sanki bize bir süre biçmişler.
Eğer buda bize bir sonsa,
bağırıyorum arkandan son defa.
"Yaşayamam yok olup giderim ben,
sensiz neyim ben"...
©sulhi
S