alışmışlık ruhuma işlemiş
canımın acıyacak yeri
parçalanacak zerresi kalmamış
akacak kan damardan taşmış
seni düşlemek rüya gibi
sahte ama bir o kadar gerçek
aklımla başım arası yakın
uyansam uykudan dünya başıma göçecek
içimden oluk oluk akarken
sensizliği başıma kakıyorum
alınıp darılmaya sebep arıyorum
papatya falında seninle barışıyorum
oysa tuzak dolu oyundun
bense hikayedeki masum çocuk
basit yalanlarına vuruldum
oyun bitince sokağından kovuldum
tutunacak dalım kalmadı
savruluyom
direnmeye gücüm yetmeyince
devriliyorum
savaşacak tâkât tükendi, pes ediyorum
sana her gelişimde
içimi saran tanıdık ürperti
ne zaman veda edecek
sensizlik ne kadar sürecek
kaç canım daha kaldı
ayrılık benden kaç ömür daha götürecek
kaç bahar daha sensiz...
kaç günüm daha aymadan
karanlığa teslim vaziyette hebâ edilecek
kaç gece daha kaybolacağım
sensizlikle geçen günleri
günün birinde yaşanmamış sayacağım
©saudade.rt
1