Uçsuz bucaksız tarlamın en güzel başağı,
Karanlık gecemin tek yıldızı,
Gönlümün tek sahibi,
Ölmek mi zor, sevmek mi?
Baktığım her ağacın yaprağında,
Nehirden akan her suda,
Her şeyde sen varsın.
Her şeyim sensin.
Sen gittiğinden beri,
Ne sular sensiz akıyor,
Ne rüzgarlar sensiz esiyor.
Artık bu yürek sensiz dayanmıyor.
Oysa ki aldığım her nefesmişsin,
Nefes alamadığım an anladım.
Nefes almadan yaşamayı öğrendim,
Sensiz yaşamayı öğrenemedim.
Sensizlik kolay,
Seni hiç tanımasaydım.
Sensiz kaldığım gün anladım,
Ben bir tek senle nefes almışım.
Sen benle yapamadın,
Ben sensiz yapamadım.
Başkasında aradım seni,
Bulamadım.
Uçsuz bucaksız sokaklarda,
En sevdiğim şarkıda,
En sevdiğim fotoğrafında,
Ben bulamam seni, sen beni bulana kadar.
Ölmek mi zor, sevmek mi?
Yoksa sensiz, sensizlik mi daha zor.
Bütün bu ağaçlar şahittir sevgime.
Bütün bu ağaçlar söyler, sevmek daha zor.
*05.06.19 ORDU*
©zübeyirim
Z