Sana aşkı nasıl anlatayım
Bir pencereden şu şehri
Seni sana nasıl vereyim
Âh hiç mi düşünmezsin
İzinsiz girilir yalnızlıklara
Ve gözyaşı ile yıkanık mezarlara
Fakat huzur dolu dolu gözlerde büyür
Daha başkadır saltanatı mutluluğun
Evler, kendi halkını sevmeye mahsus
Şu deniz meselâ, şu sandal
Bizcil bir keyiftedir
Herkes bir diğerine yolcudur
Bakma sen
Geniş ovalarda akan trenler
Garlar da muazzam bir sessizlik
Bütün kadınlar, sabahları uyandıklarında
Birilerinin onları sevmeyeceğine inanırlar
Çok düşündüm bunları
İçinde hayat, fukarası zengini
Çok dertlendim çok içlendim
En güzel şarkıları göğe karşı söylendim
Sen yine en güzel uykunu
Yatağının dışında uyurken
Anlamazsın bilirim
mayası yalan olmuş aç insanlığı
Fakat ben boyna bunu düşünürüm
Emzirirken çocuğumuzu
Sensiz sevemem bu dünyayı
.
.
.
©16brs1661
1