( ORTAK ŞİİR )
Yine bir sonbahar günüydü
Yapraklarını dökecekti ağaçlar
Kuşlar göç edecekti uzak diyarlara
Kalbim yalnızlığını yaşayacaktı
bir hüzün mevsiminde
Ve uzak gelecekti yollar git gide
Sen esen rüzgârla savrulan
bir yaprak gibi
gidiyorsun baharim dan
ben kurumuş bir dal parçası gibi sensiz kalıyorum.
sen gittikçe ben kuruyorum.
Sen bitince ben
ölüyorum sevdigim
yine bir sonbahar günüydün
yalnızlığımla baş başa
kalmıştım hatırla
aklım karışık deyip
gitmişti eskilerim
tam o anda sevmiştim seni
tam o anda yanımda
sen vardın çünkü
Hatirlarimda yaşadığım aşkımı Rüyalarımda kabus ettin sevgili ayrılığın acısını
hayellerimde katili oldun.
kalbimi sürgün vurup
zindanlarda kelepceledin.
Hiç unutmuyorum sevgili
bir sonbahar sabahi
esen yelde beni terk edip gidişini
Hatıralarını tek tek atasım var şimdi
her geldiği zaman sonbahar
hep hüzünle dolarım çünkü
istemem gelmesin
bu mevsim bir daha
bana seni geri getirmedikten sonra
Ş