Sensiz ve sessiz bir gölge gibi
Gidecem giderken arkamı dönmeyecem
Olur ya döndüğümde gözlerine rast gelirim
Bir gölge misali sessizce akıp gidecem
Dokunmayacam bedenine yanmayacam
Başım önümde olacak giderken
Seni düşünecem giderken özellikle gözlerini
Nasıl da kahvemsi bakardı
Her baktığında kalbim bedenime isyanı olurdu
Sanki kalbim ölünün dirilmesi gibi hızlı ve bedenime vururcasına ayağa kalkardı
Ya dudakların hani dudaklarında dökülen sözler bedenimin hücreleri tazelenir gibiydi
Nasıl da ruhumu okşuyordu
Tıpkı uzun zaman okşanmamış bir kız çocuğu gibi
Birden bir anne tarafında okşandığında o mutluluğu yaşıyor ruhum şimdi
©cihannisa
C