Sensiz zaman, bir çöl gibi kuru,
Gözlerimde yankılanır sessizlik.
Günler, aylar, yıllar geçse de duru,
Sensizlikle dolar içim, karanlık.
Geçmişin izleri, yitip gider,
Hatıraların kokusu soldu.
Sensiz zamanın içinde kaybolur,
Yalnızlıkla dolu odalarda soluk soluk.
Gözlerimdeki boşlukta yansır,
Sensiz zamanın acı dolu resmi.
Her an, her dakika sensizlikle dolar,
Gönlümdeki yangın sönmez, hüzünlü esinti.
Güneşin ışığı bile soluk,
Sensiz zamanın gölgesinde kaybolur.
Rüzgarın esintisi bile soğuk,
Sensizlikle dolar içim, içim deli dolu.
Gecenin sessizliğinde yankılanır,
Sensizlikle dolu şarkılarım.
Bir çığlık gibi yükselir, sıkıntılar,
Sensiz zamanın içinde savrulurum.
Belki bir gün, belki bir zaman,
Sensiz zamanın yükü hafifler.
Ama içimdeki boşluk dolar mı hiç?
Sensizlikle geçen zaman, hep zor gelir.
©aliokka
A