Bir yangın yeridir ruhum karanlık gecelerde
Hıçkırıklar bir yana da hasretin fısıldar hece hece
İnce narin bir meltem eserek getirir kokunu
O gece ruhumun sofrasını sarar gecenin nuru
Ve bir sabah olur ki ruhum daralır, karanlıktır
Sensiz yolumu gösteren güneş dahi Sana yanıktır
Güneş dahi doğmak istemez ufkun karanlığına
Çünkü geceler ancak, Sen'i bize ulaştırır
Mesela güller kokmaz hiç bir zaman Sen'in gibi
Utanır ıtırlar ve başını öne eğer edep misali
Ümmetin unutmuş olsalar dahi kokunu
Küller yanar hala sanki ilk kez Sen'i görmüş gibi
©gülvekül
D