Alışamadım zamansız gidişine
Bana veda etmeden terkedişine
Hasretim abim gülüşüne
Ben sensizliğe alışamadım
Sen gideli tadı yok senelerin
Senden ayrı geçen günlerin
Erkenden soldu deremeden güllerin
Ben sensizliğe alışamadım
Arkadaşım sırdaşım yoldaşım
Suyumda ferahım ekmeğimde aşım
Çocukların baba oldu gardaşım
Ben sensizliğe alışamadım
Daha ne kadar sürer bilemem
Seneler geçti gülemem
Yerine kimseleri sevemem
Ben sensizliğe alışamadım
Elbet sonunda buluşacağız inşallah
Ahirette bizi komşu etsin Allah
Rahat uyu sen gönlün olsun ferah
Ben sensizliğe alışamadım
©yetimşair
Y