Geçmişim bir kuş gibi uçtu gitti gözlerimden.
O güzel insan yavaş yavaş uzaklaştı benden,
İnsanlar hep yüzümü gördü o an,
İçimdeki yangını gören olmadı sensiz ilk günlerimde.
Sensiz ilk günlerim; hayatımın son günleriydi.
Ben ölürken sessizdim ve sadece senin düşündeydim.
Ve öldüm, kimsenin haberi olmadan.
Gömüldüm kendi içime senin ellerinle.
Zaman bir hayli sensizdi, mezarımda.
Günler hep karanlıktı, mezarımda.
Saatim bozuktu, hep gece yarısı.
Mevsimler hep soğuktu yaşamadım yazı.
Kimse yas tutmadı ardımdan,
Sen ise zaten unuttun beni,
Birgün hatırlarsan herşeyi ve yeniden seveceksen beni,
Eğer ki birgün yeniden diriltmek istersen şu ölüyü,
Sakın unutma ben çıkarım mezarımdan, yıkarım gömüldüğüm yeri.
MEHMET EREN
E