Sensizliğin sokaklarına bırakılmış
kelimeleri toplamaktayım.
Yoksun yine..
Darmadağın her şey..
Kıyılarıma yokluğun acıları demirlemiş ve adımla başlayan kelimelerim ayrılığına mühürlenmiş..
Artık ben “ sende “ sadece siyah- beyaz fotoğrafım..
Artık ben “ sende “ yaşanıp hatıralara
gömülen koyu bir pişmanlığım…
Saçlarında başkalarının elleri gezinirken
ben sana hala “ sen” kadar uzağım.
©ömerdemir
Ö