Papatyamın yapraklarında arıyorum seni
Bazen seviyor çıkıyor neşeleniyorum bir çocuk gibi
Birazda hüzünleniyorum çünkü biliyorum
Her kopardığım yaprak kadar uzaklaşıyorum senden
Bir o kadar da ümidimi kaybediyorum
Yastığıma akıttığım göz yaşlarım birikmiş
Sanki içinde boğuluyor gibiyim
Üzerimde bi ağırlık var sanki ölüyor gibiyim
Gönül işte söz geçmiyor
Bazen gülüşün canlaniyor aklımda
Bi o kadar gerçek gibi duruyosun karşımda
Hayalimden bile kıskanıyorum seni kime o güzel gülüşlerin
Özlemin acı veriyor
Sanki kor ateşlerde yanıyor gibiyim
Çığlıklarımı kimse duymaz olmuş yardım bekleyen bi kazazade gibiyim
Artık denizide sersen üzerime asla sönmiycek bir volkan gibiyim
©lady_
L