Şimdi sensizlik ve yalnızlığım oturmuşlar, derin bir muhabbet geçiyor aralarında.
Çok samimi dostlar sanki
Sensiz olduğum için yalnız hissediyorum, bilmiyorum belki de bu yüzdendir. Bir de masamda seni anlatan bir kitap, bir kahve ve bir de küllük var. Farkında mısın bilmiyorum ama bunların hepsi seni hatırlatıyor bana. Zaten hiç çıkmıyorsun ki aklımdan. Masamdaki her şeyi sen kadar olmasa da çok seviyorum.
Kitapta okuduğum her mısrada, her hecede sen geliyorsun aklıma; onu bu yüzden seviyorum.
İçtiğim kahvede gözlerin geliyor aklıma; ona bu yüzden aşık oluyorum.
Küllükte ise sen ve sensizlik için söndürülmüş izmaritler var; onlardan da bu yüzden vazgeçemiyorum. Şimdi farkına vardım da, benim hayatımı sen şekillendiriyorsun. Her yerde sen varsın, herşeyde seni hissediyorum.
Belki de bu yüzden sevmeye başladım hayatı,
Bilmiyorum..
M