Yokluğun acı veriyor tenime
Derinlerde bir yerde kaniyor gizlice sensizlik
Tüketiyor beni
Bir katilin soğuk nefesindeki öfke gibi
Önce ellerim üşüyor
Yokluğunu anlayınca yüreğim
Seni sakladığım gizli şehrim buz oluveriyor.
Sensizken hersey anlamsız her birsey eksik
Bedenim emanet yüreğim
Senden kalan eskimeye yüz tutmuş
Sen kokan hatıralar bile çekip gidiyor benden
Soğukluğun tenimi yakinca
Anlarım bir kez daha
Gidislerini
Ayrılık bedene bürünmüş sur misali durur karşımda
Ve Ben caresiz....
Savaşçı Şair
T