Yanlızlığın son perdesindeyim bu akşam.
Çekilmişim sensizlik kokan odama.
İsmini kazıdığım duvarlar bile kireç atar olmuş.
Ben neyleyim? Nasıl eyleyeyim gönlümü?
Sensizlik kış misâli üşütür.
Yok ki yorganım! Sarayım tenime.
Kokunu çekeyim derin derin içime.
Tek varlığım hayalin.
Her bir yanım sensiz yıkık dökük bir viraneyim.
Noksan kalmış tamamlanmayı bekleyen yapboz gibiyim, her bir parçam eksik.
Yaktığım her sigaram da hayalin gözlerimin önünde.
Derin derin ahlar çekerim sensizligine.
Son baharda dalından düşmüş bir yapsak misâli yanlızım, her haline.
Yazdığım her şiirim de yetmez mürekkebim.
Bitiremem ki yanlızlığını yaza yaza mısralarıma.
Her mısran sensizliği anlatır.
Boş yapraklara doldururum seni,
bir onlar anlar beni.
©kenanglpnr
©yamaçglpnr
K