Gözlerinde geçmişten kalan hüzün saklıydı,
Solmaya mahkum bırakılan bir güldün,
Yaşam kaynağıydı gözlerin.
Yaşamı mânasız kılan sensizlikti.
Sensizliğe inat direnişti yaşamak.
Mavzer kurşunu çakılıp kalmıştı yüreğimde,
Ve yalnızlık ,çökmüştü şehrin sokaklarına.
Yalnızlık,
Dibine kadar yalnızlık...
Parmak sayısını geçmeyen sözlerinle,
Bir kez daha yürülüğe giriyordu,
Sevmek,sevişmek
Mum ışığı,kifayetsiz kalıyordu,
Karanlık ruhuma.
Hasret,bıçak gibi bileniyordu yokluğunda...
K