Oysa o kadar çok şey vardı sana yazacak
Farkın da olmadan şiirleri tüketmişim
Şimdi sayfalar yarım yamalak
Kalemler başı boş
Yüreğim viran bir şehir misali
Kimsesiz ve sessiz
Uğultu ve çığlıklar yükseliyor sokaklarımda
Puslu bir gecenin tam ortasında gibi
Üzerime üzerime geliyor duvarlar
Ceset ceset olmuş duygularım
İçim de yanan alevin yerini
Koca bir kül yığını kaplamış
Ben seni nereye yazayım
Nasıl anlatayım
Ne sözcük ne kelime bulamazken
Seni hangi harfe sığdırayım
Yüreğimin mezar taşına mı kazıyayım seni
Söyle ben ne yapayım
Söküp atsam çıkmıyorsun
Alıp bağrıma basam tutamıyorum
Uzatsam elimi dokunsam
Bir hayal olup kayboluyorsun
İki damla yaş süzülüyor gözlerimden dudaklarıma
Yok oluyor benliğim senisiziğin koyu karanlığında
©beyşah
B