Nerden başlamalı diye düşündükten sonra
yine senle başlama fikri ağır bastı
kalem kağıda temas ederken.
-“Sen/sizlik” diye düzeltti yalnızlık..
Kaç biyolojik zaman oldu gideli,
kaç yaprak döktü takvim,
bahçemdeki ağaç kaç kere sararıp yeşerdi,
kaç kere öldüm
ve “kaç kaça” bilirsen ..
-"Senle başlayıp sensizliğe getirmeden cümlenin sonunu,
saçmalıyorum işte böyle."
En güzel yerinde çöküyor karanlıklar,
aydınlığın üzerine..
(mazhargzlk)
©azores
A