Senin hayallerinden, benliğimden, senden, terkedildiğim gün.
Hasretin hükmetti bütün bedenime, hep senden uzak bilmediğim sevdalara sürükledi
Savurdu sensizlik poyrazı beni.
Sensizliğime kefen giymiş bedenim, kapkaranlık penceresi olmayan minik hasırlı evler gibiydi sanki.
Kanadı kırılmış uçamayan kuşlar gibi çağresiz,
Suya hasret toprak gibi hasrettim hayallerinden terkedildiğim gün.
Her geçen gün yudum yudum sensizliği içen sarhoş gibiydim sana.
Senden başka hiçbirşey görmeyen gözlerimi sarmış olan hayaline, o kadar masum bakardı ki gözlerim hayaline kıyamayıpda,
Cebimden çıkardıgım sensizlik kokan mendilime silemezdim, akan o masum gözlerden göz yaşlarımı.
Hayallerimden, benliğimden terkedildiğin gün.
İçimi kemiren gidişlerin yapışmış yakama.
Süzüle süzüle akıyorum sensizlik ırmağına,
Yarım kalmış sevdama.
Sensizliği kefen gibi giydirdiğin gün hep yarım kaldı sana,
Hayallerimden, benliğimden terk edildiğin gün...
©kenanglpnr
K