Bir manzara gördüm gözlerinde güzelinden
Mavi mi siyah mı bilemedim bir türlü çözemedim
Gülünce en mavisi kızınca en karası
Bazen günü doğurur bazen zifirilerde kaybeder
Şimdi diyorum nerede o eski gökyüzü
Dünyam siyaha dönmüş sessiz sedasız
Gökyüzüne küsülmez ancak o küser diye biliyordum
Ama insan gökyüzüne küsebiliyormuş anladım
Anlamam zaman aldı gökyüzüm aldanmışım
O gündüz güneşlerine gece zifirilerine kayboluşuma
Ama artık ruhum yaşlandı sevgili halim yok
Manzaranın peşinde koşulmaz ancak izlenir
Şimdi sensizliğin manzarasını izliyorum...
©dilba
D