Gülüşünsüz düşüşüm gerçekleşti ve kendime yabancıyım.
Sen üzgün iken ben mutluyum dersem inanki yalancıyım.
Iki güne dayanamazken uzayabilecek bir on dört gün.
Görmeyince ben seni hergünüm yaşanmamış bir dün.
Bakmasaydın o gün ışıldayan kahve gözlerinle o bakışı.
Sürecekti duygularımın beni hüzün ve hasret ile yakışı.
Derdimi söylesem saza yanık yanık ağlar telleriyle saz.
Ben beklerim seni ama yinede bir anda bana ansızın yaz.
Zaman uzayıp geçerken beni sensizlik bende Göz yaşı.
Şimdi ise sensizlik içimden geçen Her sözde Söz başı.
Isterimki bak bana dursun zaman ve heryeri gülüşünle bürü.
Ölüme giden yoldada o yoldan sonrada sen Benimle yürü.
Biz sevda denizine yelken açtık mesafe değilki hudut.
Ben sensizim desemde sen bende sensizliği unut.
Seninle geçen zamana geçse bile diyemem ezel.
Sana yakın geçen heran herandan bile dahada güzel.
Verse bile sensizlik bana dert çekse özümle aramda duvar.
Seni düşünme fikri bile o duvarı yıkıp bütün dertleri savar.
©krozoğlu
K