Sessizlik, sessizlik, sessizlik
Yine hüzünler getiriyor yüreğime
Bir hançer gibi ruhumun derinliklerine işliyor
Son gözlerimden kirpiklerime...
Bu çıplak sessizlik ne tuhaf,
Haksız sessizlik ne kadar acımasız.
Kalbimde fırtınalar kopuyor.
Yine konuşmuyor, dinlemiyor, susuyor..
Bana seni hatırlatıyor, aklım sessiz,
Hasretini yakar kalbimde susar
Adını sesleniyorum, sessizliği bozuyorum,
Rüyasını bana getiriyor...
Bu saatte ne yapıyorsun merak ediyorum!
belki sen de benim gibi düşünüyorsun
Sessizliğin sesi uykusunu böldü,
anne gibi üzülürsün..
Belki tatlı tatlı uyudun,
Yüreğindeki özlemle hatırla,
sadece seni aramak istedim
Aniden uyandım, dedim korkuyla.
Acı sessizliği bozmak istedim,
Senin sesin onu çalarken
Ağır bir sessizlik göndermek istedim
Sensiz daha fazla acı çekmek istemiyorum.
Bütün gece sessizlikle savaştım,
senden bahsettim
bütün gece özlemle dolaştım
O akşam, üzüldüm.
Cümlelerde aşk karşısında susar,
İfadede zorluk çekiyorlar
Şimdi sessizliğimle sessizim,
Sessizliğim sana aşkımı anlatsın.
©eliçka
E