Sensizlikten ibaret tüm yalnızlıklarım.
Özledim, iliklerime işleyen huzur kokunu.
İçime çektiğim nefesini soluyorum her an.
İnan aklım ile mantığım bir birine düşman.
Mümkün mü peki ?
Yitirsem adını dilimin kelamından.
Gözümün önünde sanki bir film,
Siyahın nam salmışlığıyla kahve gözlerin,
Bana bakıyor durmadan...
Yanımda değilken var olan tüm huysuzluğum,
Hep sana bakmaya doyamadığımdan.
Gözden uzak olan gönülden ırak olur derler yalan.
Özledim, henüz kokun çıkmamışken üst dudağımdan.
İsyanım, içim sen dolup taşarken yanımda olmayaşından.
©-eternal-
-