Ve sen..
Bir zamanlar
Gözlerimin tam içine kurulmuş narenciye bahçem
Bir annenin kanatlarının altına sığınmış tüysüz serçem
Zaman Ayasofya'nın eteğinde sıkışıp dururken
Bir küfeci el atıvermiştir hani her şey düzelecek gibi
Her türlü yükü koyduğum küfeme
Sensizliği iliştirdiğimde ağır gelmişti
Sesin gelirken şu çarşaf çarşaf yük vurduğum omuzlarımdan
Sırtımda ruhun gözlerimde Nur'un hep eşlik etmişti şu gaip yolculuğuma
Hani İstanbul bir keresinde senin için bir türküye başlamıştı
Çamlıcadan ezan sesi yankılanırken
Ne kadar da kızmıştık sırası mıydı diye
Ayasofya ilk tebessümünü ararken avare yığınların içinde
Şu kahrolasıca damarlarımdaki yolcular
Senin suretini taşırdı kalbime doğru kırmadan incitmeden
Böyle bir biatı görmemişti hiç bir hükümdar
Yüz trilyon hücrem hep bir ağızdan her gün
Hoşgeldin "Ey serhume" derdi bıkmadan usanmadan..
H.B..
©hacibutun
H