Bazı insanlar anlamlar yükler mevsimlere;
İlkbahar yeni bir başlangıcın ilanı,
Sonbahar karamsarlık.
Kışınsa beyaz örtüsüne kavuşur yeryüzü.
Kış mevsimini şöyle hatırlarım:
Savaş zamanı, karlar kaplı kanlarla
Sırtımda kendim kadar bebeğim,
Silah taşıyoruz cepheye hanımlarla.
Rüzgâr esiyor, donduruyor bedenimi;
Sarıyor yüreğimi direniş ateşi.
Direnmek zor olsa da
Gidecek yolumuz var daha.
Direniş ateşi ısıtıyor içimi,
Havanın soğuğu sarıyor bedenimi.
Birçok oğlum oluyor, birçok oğlum ölüyor.
Ve nefesim terk ediyor bedenimi...
©dogakiral
D