Geceyle yoğrulmuş bahtı karasın
Gün görmez gözlerin neye yarasın
Güneşin alnında gündüzü ararsın
Bilmem ki bu alemde neye yararsın
Gündüze geceden haber sorarsın
Dilsizle muhabbet bağı kurarsın
Mecnundan sirayet aşkı dilersin
Beyhude kendini boşa yorarsın
Akletmez aklını cümle mahlukat
Müşküldür hallerin vermez teminat
Değdiğin her şeyde yıkım tahribat
Bulunmaz sözünde doğru hakikat
Kendinle savaştın gönlüne inat
Etmedin mukkadder hayata biat
Dolmadı mı kendine verdiğin miat
Vermedin hayatta gönlüne fırsat
Meylettin dünyanın beşer aşkına
Koştun peşinden döndün şaşkına
Bilemedin emeklerin çıkar boşuna
Tekerrürdür bu haller gönül aşina
Kaderdir yaşanan ne gelir elden
Gönülden gelenler dökülür dilden
İncinmez hiçkimse gönül ehlinden
Varılmaz bir yoldur bizde gidilen
Yunuslar ölmekle bitmez aşıklar
Vuslata erdin mi kalmaz eşikler
Aydınlatır yolunu nurdan ışıklar
Gönlü sevmekle dolar boşluklar
YUNUS GÖKHAN
©şiraze
Ş