A

Serzeniş

Yürüdüğüm yollar boğazıma düğüm oldu
ben yutkunamadım kimseyi yüreğimden
Aynı sözler içinde harman oldum diyara
Söz yazdım acı kazdım hayat dan çokça
Lakin kapatmadım hiç bir kapıyı ardından
Şimdiler de kafam da ağrılar yazarken
eksik etmedim kağıt dan mürekkep bi
Herkes çok sever de ben doğru sevendim
bu yüzden asırlardır hiç sevilmedim
Ben değilim şair belki yüreğim den
duygusallık ilhama ahenk olur da
sen duyarsız şekiler de körelensin.
©alicepni