Ses kesildi
İşgal etti sanırım yalnızlık
Senin yüreğimde bıraktığın artık şehirleri
Kokuşmuş yatağında ümitlerim
Mırıldandığında yokluğunu anlayamadım
Terketmezsin diye düşündüm
Kabuslarımı devirince anladım
Ansızın üstüme
Caddelerin iliklerine işledi karanlık
Soğuk kol gezerken parkları
Gazete kağıtlarından yorgan yapmaya çalışan çocuklar
Benim hava yetimhane mezunu
Anasız babasız kimsesiz mekteplerinden
Sahipsizler mezarlığı bu seferin son durağı
Çoğu kefensiz yatan hayallerim
Diri diri gömülen sensizliğim
Yerin dibine giren varlığın
Yalnızlığın depreminde
©yetimşair
Y