Küçük bir kızın hayat dolu yüreğidi bu gönül
Şimdi ise ömür onu her gün derbeder etmiş
Gece gündüz demeden haykırıyorum
Sesimi duyan yok mu?
Nidalarıma niçin cevap verilmiyor
Herkes kulaklarını mı tıkamış
Yoksa sessiz sessiz attığım çığlıklar
Kimseyi etkilemiyor mu
Duyanlara sesleniyorum çaresizce
"Beni artık kurtarın” olur mu?
Zaman geçtikçe paramparça oluyorum
Deli gibi çarpan kalbime, göğüs kafesim Zindan gibi geliyor artık
Bu duruma seyirci mi kalıyor o gözler
Görsün istiyorum biri, birileri...
Görmüyor mu ?
"Sesimi duyan var mı"
Bu nidalar enkaz altında kalmış
Ruhu çocuk olan bana ait
Bakmayın o çığlıklarda hayattan hâlâ Beklentim olduğuna
Ümit dolu olsada bir o kadar
Acı dolu benim haykırışım
"Nefes alamıyorum artık yardım edin "
Bu ümidimin tükendiği son dem artık
Ne sabrım kaldı bu hayata karşı ne de k Koskoca yüklere dayanacak yüreğim
Belki... Belki vardır yardım edecek biri, diye Bekliyorum işte
“Sesimi duyup kaçan var mı”
Bu kadar mı gamsız geçiyor ömrünüz
Eziliyor bu küçük gönlüm, her saniye iliklerime kadar tükeniyorum
Peki bu durumu keyifle izliyorlar mı ?
Sığınacak bir limanım kalmadı
Yaslanacak bir dağım hiç olmadı
Ömrümün baharında kışı yaşıyorum
El uzatan olmaz mı?
©maviler
M