Sessizlik aslın da ciğlıktır ! Yalnızlığın cümlesinde.
Bürünmüştür onca hikayenin için de ki kalabalığa,
Kimilerine dostur , hayeldir bir kitabın sayfaların da ki o koku
Eşlik eder, topraktan sayfalara konu olan gül kuruları
Belki ilk çiçektir. Aldığı veya sondur alıp gözünden sakındığı
Bir hayalin için de kocaman bir mutluluğun resmidir belki de
Belki de , hiç okumuyor, hiç yazmıyordur kalem onun için
Safi temiz duygular alemi dir belki de
Sessizlik alsın da cığlıktır ! Yalnızlığın vurgusun da.
Kaplamıştır bedeni kocaman bir acı duygusu ile
İşlemiyor dur bozuk bir saat gibi bir kere durmuştur atmıyordur artık kalp
Kalmamıştır bir nebze umut, tükenmiştir yalnızlık rıhtımında.
Gecenin Yalnızlık limanın da, Gökyüzünde kandiller
Eşlik ediyor, dizelerini buğulu pencerenden
Her yudumladığın bitki çayın biraz daha ısıtıyor içini
Anlatmak istediğin nice hayallerine kocaman bir
Sessizlik çığlık atıyor.
©kiminkiben
T