İçimde ki sessiz çığlıkların haykırışlarını,
Yaşadıklarım uğruna armağan ettim.
Bu yaşam sebebi kalmayan senenin yazarını ve kışlarını.
Kendimden uzaklaşarak sebepsizce terkettim.
Sessizliğim ile gelen hüznümü,
Gülümseyerek biraz da olsa dindirdim.
Hep aynı şeyleri yaşadığım bu günümü.
Kendim ile beraber intihar ettirdim.
Bunca varlığın içinde Gürkan neden karamsar?
Dile kolay, kalbe zor gelen sükunetim sebebiyle.
Bir el beklerim ve bağırırım az da olsa yaramı sar.
Yaşıyorum çünkü mutlu olmak dileğiyle.
Geçmişte hiç hata yapmadım, çünkü geçmişim yaşanmadı,
Şimdi herkes beni biraz mutlu halde görüyor.
Bu yorgun kalbim insanların şeytani suratına kanmadı.
Ama gelecek ışıklarım bir mum gibi sönüyor.
©ggurkann
G