Dünyanın sanki bir dinlenmeye müsait olması
Yok aslında huzursuzların alışmadıkları sergi.
Varsa mutluluk peşindelikleri asla yetmezler.
Öteki girişte bekler dünyanın enleri hep sırr.
Bulunmuş olmalılar pek keşif edilemezken.
Yaşaması zor ölüm belki her an tetiklemiş.
Sırları masal söylenmesi ne biçim konular.
Ağaçların sevgi serinliği güllerin koklamaları.
Çiçeklerin müthiş renk eserleri sanki hisseder.
O hiss yaşanırken mazilerde saklar ahengi.
Belki bir sonraki bahara denk yerler değişti.
Nasılsa aşkı bulmuş kumru çiftler solmuş.
Bir hassas canlıların ne kaybetmişi olabilirki?.
Kelebekler dolaşmış olmalı peşlerinde yalnız.
Ama bir seferki sevgiden habersiz kalmış.
Ne bilecek gün geçirmeden öleceğini sanmış.
Bir güne özel mutlu hoşluklar gerilere cisim.
Yaşamış olsaydılar seneler böyle olurdumu?.
Dağlardan kesen soğuklar iliklere işlemiş.
Muhtemelen bir çizgi kurmuş ilki kışlara yine.
Şelale donmuş aşkını özlemiştir sanki.
Bahara kısmet güneş hasreti doğanın bir ilki.
Hissiz orantılara duygu veren dokunuşmalar.
Bir daha ki sensizliğe seslenme duyacaktır.
Sessizliğe değerse hep mutsuzluklara açıktır.
©elçinyusuf
E