Gözyaşlarım sessizce süzülürken,
Bir nehir misali hüzün dolu iz bırakır.
Yüreğimdeki yangını söndürmeye çalışır,
Sensizlik her anı sonsuz kılar.
Kalbimde hüzün bulutları dolaşır,
Güneşin sensiz batışı karanlığı getirir.
Yalnızlık, varlığımı sarmalarken,
Sensiz her nefes bir dağ yükü gibi ağır.
Dön geri, ey sevgili, dön ne olur,
Sessiz çığlığımı işit, bu yalvarışımı duy.
Yüreğimdeki bu derdi sarıp sarmala,
Sensiz geçen her gün, çorak bir çöl kadar boş ve duygusuz her an.
©hasanbey.
H