patlamaya hazır yanardağ gibi,
sessiz kalıyorum acılarıma,
sanki çocukluğuma dönüyorum,
en sevdiğim mavi balonum uçuyor elimden,
yine sessiz sessiz ağlıyorum,
sonra sokağa çıkıp arkadaşlarla oyuna dalıyorum,
unutuyorum acılarımı, yüzüm de gülerken,
durmaksızın koşuyorum, zıplıyorum,oynuyorum.
en çok da kendim oluyorum...
©rumeysax.7
R