Yani şimdi ben geceyi mi bekliyorum?
sessiz ve yağmurlu geceyi
yoksa gözlerimi kapatacağım
uzun uzun,
geceyi gündüze çevirmeden
titrek lambanın altında
masanın başında....
Sabahın yedisini mi gözlüyorum?
oysa yağmuru izlemeyi bırakamayıp
ne bileyim,
damlalar karanlığı sisle gizlerken
belli olmaz,
pencereyi saymazsam
duvarlar da bedeni gizliyordur...
Gözlerimi açmayı mı istiyorum?
güneşin doğuşunu izlemeden
merdivenleri inmeyi,
yani nasıl derler,
uyanmadan güne başlamayı...
oysa gerçekten uyanmadığım
yıllar oldu
birkaç kar mevsimi değil aradan sızanlar
Çığ gibi büyürken
sılada geçen uzun kışlar
kısacık gelen geceleri unutmuyorum
şimdiki lapa karlar özletmiyor
duvarların dışını
belli ki,
ne geceyi bekliyorum ne sabahı
ne de uyanmayı...
yani beklemiyorum.
©m.b.
S