Sırlarla dolu hayatların gölgesinde karanlıkta kaldım.
Saklı gerçeklerin soğukluğu vururken akşam üstü, geceye doğru hatıralarla yandım.
Bilmediğim şeyler canımı sıkıyor ve her insan gibi hayatın tufanın da boğuluyorum.
Dut ağacının yapış yapış şilebi üstüme düştü.
Bundan mıdır abaca hayallerin nefesinin beni bırakmaması?
Şimdi dalgınlıklarımın sesi kafamda yankılanıyor.
Soklarda çalar sessiz nakaratlarım.
Her şaşkın saatlerde mısralar konar defterime, kalbime!
Sessiz satırlarım doldu,
Defterler bitti,
Ve ben hem doldum, hem bittim şair.
SELMAN ŞANAL
©mahfı
S