Sessiz sokaklarda yürüyorum,
Ay ışığının yumuşak dokunuşu eşlik ediyor adımlarıma.
Evler sessiz, pencerelerde hafif bir ışık yanıyor,
Gece sessizliği beni sarmalıyor.
Kaldırımların taşlarıyla konuşuyorum,
Her adımda bir hikaye, bir anı canlanıyor zihnimde.
Gece kuşları fısıldıyor sessizce,
Rüzgar yaprakları hafifçe oynatıyor.
Gökyüzünde yıldızlar parlıyor,
Göz kırpıyorlar bana, yolumu aydınlatıyorlar.
Gözlerimi kapatıp derin bir nefes alıyorum,
Sessizliği dinliyor, içime çekiyorum.
Sessiz sokaklar, sessiz geceler,
Bazen huzur verir, bazen hüzün.
Yalnızlıkla dost olur, içimi doldurur,
Sessizlikte bulurum kendimi, sessiz sokaklarda.
©aliokka
A