Yalnızlıkta yankılanır sessiz feryatlar,
Dilin ucunda tükenir kelimeler,
Gecenin koynunda bir yıldız daha söner,
Gözlerden süzülen yaşlar, sessizce düşer.
Bir yolcu ayrılırken dünyadan usulca,
Geride kalanların kalbinde bir yara,
Göçerken ruhu bilinmez ufuklara,
Hatıralar savrulur rüzgârla.
Sessiz bir hüzün çöker geceye,
Unutulan hikayeler, kaybolmuş sesler,
Bir zamanlar var olan, şimdi derinlerde,
Anılarla yaşar, geçmişin izleriyle.
Yokluğun yankısı çarpar duvarlara,
Issız odalarda hıçkırıklar saklanır,
Bir mum alevi titrer rüzgarın ninnisinde,
Ağıtlar söylenir, yürekler dağlanır.
©mustafae
M