Gecenin sessizliği mi daha ağır, sensizliği mi?
Araba kornaları kırarken odamın camlarını,
Ay ışığı delirmişçesine vururken penceremin mermerine,
Sensizlik bilet keserken umutlu sevda yolcularına,
Sessizlik hızlı tren gibi kalkar içime
sessizce...
Rüzgar dağların başında mı daha asi,yokluğunda mı?
Çiçekler süzülürken bir ileri bir geri,
Karlar mermi gibi düşerken kardelenlerin yaprağına,
Dağlar engel olurken Kerem´in kavuşmasına
Yokluğun bir dağ gibi yıkılır içime
sessizce...
Hayat dünyanın tepesinde mi daha güzel,gözlerinde mi?
Dümdüz bir ovada, uzun otlar içinde bir ağaç altındayken,
Elimde en sevdiğim kitap yanımda sımsıcak kahvem varken,
Kuzeyden güneye hafiften poyraz eserken,
Otların hışırtısı okşuyor kalbimi bakışlarında
sessizce..
sensizce...
A