Gün yaşamayan, güneşi doğmayan,
Ömür batımı gecelerden geldi akşamlarım
Hıçkırığına yakalandığı endişeler,
Göğsünde sabahlarken umutlarımın
Çoban çökerten dikeni yatakta
Suya damlayan mum gibiydi uykularım
Bir yanı çürümüş kimsesizliğimin
Dürtülerek uyandırıldığı sabahları var
Anlık göz açıp kapatmak gibi sevgim
Kirpiklerime bağlanmış özlemle
Bir ıslık uğultusu avutan ninniler
Oysa ki çokta zor değildi istenilen;
Elektrik tellerinde güvercin korkusuzluğu
Hayaller kurmaktı.
Yalçın kayalıklara salıncak,
Gökyüzüne kulaç atmak tek nefeste,
Göz kapaklarında kaf dağları yıkmaktı
Zor değil di !
Uykuları melodiler arasından seçilmiş
Notaları sessizlik vuran akşamlarım
Liflere bölünmüş pamuk ipliği
Yan yanmış bir yastık sessizliğim...
Murat Çakıroğlu
©şair_nihai
Ş