Zamanın kayıpları arasında yer aldı sonunda yüreğim
Hiç bulunamayan bazen kısa bir süre aranan ve en sonunda vazgeçilen
Bir kayıptan başkası değildim gözlerinde
Yüreğine dokunmak isterken sözlerimle
O son notlarla, ellerinin değdiği mektupla kalakaldım...
Sessizliğin en dibindeyim hala ama kulaklarımda aşina bir ses son nefesini verir gibi yankılanıyor
Kaybolan bir çocuğun annesinin sesini duyduğunda ki o sevinç gibi. ....
Telefon başında geçen saatleri öldürürken
Zamanın katili diye adım çıktı bu diyarda
Bana da anılardan kaçmak düştü yine
Gözlerine hapsolmak değil korkum alınma
Yada alın üstüne farket içindeki ben eksikliğini
Dudaklarındaki gülümsemenin sessiz sebebini
Kalbindeki kırıklığın acısını
Yüreğindeki kaçak dilencinin ben olduğumu gör
Sabahın ışıkları vurmuştur yüzüne şimdi
Belki bir bardak çay eşlik etmiştir ellerine
Aynadaki yorgun çizgiler alır sırasını tek tek gözlerinin sularında boğulurcasına
Az yorulmadık tabi taşlı yollarının yokuşlarında
Yağmurlarına şemsiye olmak tenimi delercesine siper olmak her defasında
Sessizce de silinmek tâbi tahtanın konuşanlar listesinden
Oysaki hep susturmuştun ya beni iki kelimelik bir cümle bile değildim şiirlerinde
Öylece çekip gittin işte .....
Kapıya dönerken yüzün bir an aklına gelecek belki
Boş evde yankılanan hoşçakal evde görüşürüz çığlıklarını hissedeceksin boşluklarda
Belki o zaman anlaşılacak yokluğum lakin
Herşey için geç olacak....
©fearlesss
F