Akarsular her geçen günlerime aktı.
Yokluğun bir kasvet gibi hep sessiz.
Kaç kişi, kaçınız uğruna kimleri sattı?
Hayallerim ben ölünce kaldı kimsesiz.
Kimseden meddet ummam, alıştım.
Göğe doğru süzülen gözyaşlarım vardı.
Zor geliyor artık yok olmam, çok savaştım.
Onu da bulutlar yağmur diye çaldı.
Hayatımın en güzel parçasıyım, yalnız.
Son kez raks etti kalemim aşk adına.
Kırık derimin alçısıyım, bahtsız.
Görsem, içimi dökeceğim ikili simalarına.
Sessizliğimdir aslında içimin sedası.
İçine sinmiş bu yorgun bedenimi affet.
Alıp götürdü beni, kalbinin dalgası.
Sen de üzülmeden derhal beni terket.
©ggurkann
G